قاشلاری گوزل قز-قاصدک ما

تکیه با بغض بر درخت هامون

تار خاموش

راز گویش

بانگ اواز،دری ز خداوند راز

پرنده باز، عاشق پرواز با دیده باز

شاخه ای غمگین... در پی رنگین

درختی فرتوت...با تنی مبهوت

من خاموش... در پی آغوش

خبری ازیار؟ ندارم این بار...

چشم های بغضم شده یه دیدار...

قاصدکی، رسید و در زد

شادی تو چشمام دوباره پرزد.

سلام نسرین جان-سایت شعر نو منتظر گل سرخ http://www.shereno.com